Som askå frå sneipen i vinden hu knipsa han vekk
Og knuste te støv dreiv han kvilelaust mens tidå gjekk
Han prøve å glømma men hjerta blir aldri som før
Han e lettare enn luft, komme bare ner når det snør

Til spott og til spe fekk han kjenna på ordå som svei
Han brydde seg ikkje om det, lot di babla i vei
Han seie han lige seg godt der han e, om du spør
For når hjerta hans blør komm’an bare ner når det snør

Komme ner når det snør
Komme lavande ner
Som ei dyna av klør
Te du ingenting ser
Han e tindrandre klar som den gangen han skar på ein vegg
To navn som du bare kan se kver gang når det snør

Han brente seg ut som eit visnande lauv på ei grein
Tok for seg av alt og var stadig full eller stein
Og om alle fargar med ett bare visne og dør
Kan’kje bli kor han e men han komm’ikkje ner før det snør

Komme ner når det snør
Komme lavande ner
Som ei dyna av klør
Te du ingenting ser
Han e tindrandre klar som den gangen han skar på ein vegg
To navn som du bare kan se kver gang når det snør